Dalaras: “Να’τανε το ’21” ~ If only ’21 would come back..

«Να ‘τανε το ’21»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης:3 Απριλίου 1770 – 4 Φεβρουαρίου 1843) μια από τις μεγαλύτερες μορφές του 1821, γνωστός και ως “Γέρος του Μοριά”.

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Μου ξανάρχονται ένα ένα χρόνια δοξασμένα
να ‘τανε το 21 να ‘ρθει μια στιγμή

Να περνάω καβαλάρης στο πλατύ τ’ αλώνι
και με τον Κολοκοτρώνη να ‘πινα κρασί

Να πολεμάω τις μέρες στα κάστρα
και το σπαθί μου να πιάνει φωτιά
και να κρατάω τις νύχτες με τ’ άστρα
μια ομορφούλα αγκαλιά.

Μου ξανάρχονται ένα ένα χρόνια δοξασμένα
να ‘τανε το 21 να ‘ρθει μια βραδιά.

Πρώτος το χορό να σέρνω στου Μοριά τις στράτες
και ξοπίσω μου Μανιάτες και οι Ψαριανοί

Κι όταν λαβωμένος γέρνω κάτω απ’ τους μπαξέδες
να με ραίνουν μενεξέδες χέρια κι ουρανοί

Να πολεμάω τις μέρες στα κάστρα
και το σπαθί μου να πιάνει φωτιά
και να κρατάω τις νύχτες με τ’ άστρα
μια ομορφούλα αγκαλιά.

Μου ξανάρχονται ένα ένα χρόνια δοξασμένα
να ‘τανε το 21 να ‘ρθει μια βραδιά.

They come back (to my memory) one by one
Those glorious years,
If only ’21 would come back for one moment.
I would pass on a horse back in the wide yard
And I would drink wine with Kolokotronis.

I would fight during the days at the castles
And my sword would be on fire
And at the starry nights I would hold a beautiful young lady in my arms.

They come back (to my memory)
Those glorious years one by one
If only ’21 would come back for a night.

I would lead the dance at the streets of Morea (Peloponnese)
And behind me would be the Maniots and the Psarians(people of the island of Psara)

And when wounded I lie under the orchard trees
Violets, hands and skies would be scattered on me.

I would fight during the days at the castles
And my sword would be on fire
And at the starry nights I would hold a beautiful young lady in my arms.

(Visited 6 times, 1 visits today)

You might be interested in

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *